ເອກະສານຫຼັກ ແລະ ເອກະສານຍ່ອຍ

ເອກະສານຫຼັກຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຈັດການເອກະສານຂະໜາດໃຫຍ່ໄດ້, ເຊັ່ນ ປຶ້ມທີ່ມີຫຼາຍບົດ. ເອກະສານຫຼັກສາມາດເບິ່ງໄດ້ວ່າເປັນບ່ອນເກັບໄຟລ໌ Writer ແຕ່ລະໄຟລ໌. ໄຟລ໌ແຕ່ລະອັນນັ້ນເອີ້ນວ່າ ເອກະສານຍ່ອຍ.

ລັກສະນະຂອງເອກະສານຫຼັກ

• ເມື່ອເຈົ້າພິມເອກະສານຫຼັກ, ເນື້ອໃນຂອງເອກະສານຍ່ອຍທັງໝົດ, ດັດຊະນີ, ແລະ ຂໍ້ຄວາມໃດໆທີ່ເຈົ້າປ້ອນໄວ້ຈະຖືກພິມອອກມາ.

• ເຈົ້າສາມາດສ້າງສາລະບານ ແລະ ດັດຊະນີໃນເອກະສານຫຼັກສຳລັບເອກະສານຍ່ອຍທັງໝົດໄດ້.

• ຮູບແບບ (Styles) ທີ່ໃຊ້ໃນເອກະສານຍ່ອຍ, ເຊັ່ນ ຮູບແບບຫຍໍ້ໜ້າໃໝ່, ຈະຖືກນຳເຂົ້າໄປໃນເອກະສານຫຼັກໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

• ເມື່ອເບິ່ງເອກະສານຫຼັກ, ຮູບແບບທີ່ມີຢູ່ແລ້ວໃນເອກະສານຫຼັກຈະມີບູລິມະສິດເໜືອກວ່າຮູບແບບທີ່ມີຊື່ດຽວກັນທີ່ຖືກນຳເຂົ້າຈາກເອກະສານຍ່ອຍ.

• ເອກະສານຍ່ອຍຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງໂດຍການປ່ຽນແປງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເອກະສານຫຼັກ.

ຕົວຢ່າງການນຳໃຊ້ຮູບແບບ (Styles)

ເອກະສານຫຼັກ master.odm ປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມບາງຢ່າງ ແລະ ລິງກ໌ໄປຫາເອກະສານຍ່ອຍ sub1.odt ແລະ sub2.odt. ໃນແຕ່ລະເອກະສານຍ່ອຍ, ຮູບແບບຫຍໍ້ໜ້າໃໝ່ທີ່ມີຊື່ດຽວກັນວ່າ Style1 ໄດ້ຖືກກຳນົດ ແລະ ນຳໃຊ້, ແລະ ເອກະສານຍ່ອຍກໍຖືກບັນທຶກໄວ້.

ເມື່ອເຈົ້າບັນທຶກເອກະສານຫຼັກ, ຮູບແບບຈາກເອກະສານຍ່ອຍຈະຖືກນຳເຂົ້າໄປໃນເອກະສານຫຼັກ. ທຳອິດ, ຮູບແບບໃໝ່ Style1 ຈາກ sub1.odt ຈະຖືກນຳເຂົ້າ. ຕໍ່ມາ, ຮູບແບບໃໝ່ຈາກ sub2.odt ຈະຖືກນຳເຂົ້າ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກ Style1 ມີຢູ່ແລ້ວໃນເອກະສານຫຼັກ, ຮູບແບບນີ້ຈາກ sub2.odt ຈະບໍ່ຖືກນຳເຂົ້າ.

ໃນເອກະສານຫຼັກ ຕອນນີ້ເຈົ້າຈະເຫັນຮູບແບບໃໝ່ Style1 ຈາກເອກະສານຍ່ອຍທຳອິດ. ຫຍໍ້ໜ້າ Style1 ທັງໝົດໃນເອກະສານຫຼັກຈະຖືກສະແດງໂດຍໃຊ້ຄຸນລັກສະນະຂອງ Style1 ຈາກເອກະສານຍ່ອຍທຳອິດ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເອກະສານຍ່ອຍທີສອງຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົວມັນເອງ. ເຈົ້າຈະເຫັນຫຍໍ້ໜ້າ Style1 ຈາກເອກະສານຍ່ອຍທີສອງທີ່ມີຄຸນລັກສະນະແຕກຕ່າງກັນ, ຂຶ້ນກັບວ່າເຈົ້າເປີດເອກະສານ sub2.odt ດ້ວຍຕົວມັນເອງ ຫຼື ເປີດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເອກະສານຫຼັກ.