អនុគមន៍​ស្ថិតិ ផ្នែក​ទី​ប្រាំ

From LibreOffice Help
Jump to: navigation, search

Contents

WEIBULL.DIST

ត្រឡប់​តម្លៃ​នៃ​ច្បាប់ Weibull ។

ច្បាប់ Weibull គឺជា​ច្បាប់បំណែងចែក​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ​បន្ត ដែលមាន​អាល់ហ្វា​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ > 0 (shape) និងបែតា > 0 (scale) ។

ប្រសិន​បើ​ C ជា​ 0, WEIBULL គណនា​អនុគមន៍​ដង់​ស៊ីតេ​​​​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ ។​

ប្រសិន​បើ​​ C ជា​ 1, WEIBULL គណនា​​អនុគមន៍​បំណែង​ចែក​ដែល​ត្រួត​លើ​គ្នា​ ។​

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

WEIBULL(ចំនួន; អាល់ហ្វា; បែតា; C)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ត្រូវ​គណនា​ច្បាប់ Weibull ។

អាល់ហ្វា ជា​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ​អាល់ហ្វា​នៃ​ច្បាប់ Weibull ។

បែតា គឺ​ជា​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ​បែតា​នៃ​ច្បាប់ Weibull ។

C បង្ហាញ​ប្រភេទ​នៃ​អនុគមន៍​ ។

ឧទាហរណ៍

=WEIBULL(2;1;1;1) ត្រឡប់ 0.86 ។

មើល​ ទំព័រ​វិគី

WEIBULL

ត្រឡប់​តម្លៃ​នៃ​ច្បាប់ Weibull ។

ច្បាប់ Weibull គឺជា​ច្បាប់បំណែងចែក​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ​បន្ត ដែលមាន​អាល់ហ្វា​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ > 0 (shape) និងបែតា > 0 (scale) ។

ប្រសិន​បើ​ C ជា​ 0, WEIBULL គណនា​អនុគមន៍​ដង់​ស៊ីតេ​​​​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ ។​

ប្រសិន​បើ​​ C ជា​ 1, WEIBULL គណនា​​អនុគមន៍​បំណែង​ចែក​ដែល​ត្រួត​លើ​គ្នា​ ។​

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

WEIBULL(ចំនួន; អាល់ហ្វា; បែតា; C)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ត្រូវ​គណនា​ច្បាប់ Weibull ។

អាល់ហ្វា ជា​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ​អាល់ហ្វា​នៃ​ច្បាប់ Weibull ។

បែតា គឺ​ជា​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ​បែតា​នៃ​ច្បាប់ Weibull ។

C បង្ហាញ​ប្រភេទ​នៃ​អនុគមន៍​ ។

ឧទាហរណ៍

=WEIBULL(2;1;1;1) ត្រឡប់ 0.86 ។

មើល​ ទំព័រ​វិគី

VARPA

គណនា​វ៉ាដ្យង់​ដោយ​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។ តម្លៃ​អត្ថបទ​គឺ 0 ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

VARPA(តម្លៃ 1; តម្លៃ 2; ...តម្លៃ 30)

តម្លៃ 1,តម្លៃ 2,...តម្លៃ 30 គឺ​ជា​តម្លៃ ឬជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល ។

ឧទាហរណ៍

=VARPA(A1:A50)

VARP

គណនា​វ៉ារ្យង់​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

VARP(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​​តម្លៃ​លេខ ឬជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល ។

ឧទាហរណ៍

=VARP(A1:A50)

VARP

ប៉ាន់​ប្រមាណ​វ៉ារ្យង់​ផ្អែក​លើ​គំរូ​មួយ ។\

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

VAR(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​តម្លៃ​លេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​គំរូ​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ចំនួន​សរុប​ទាំងស្រុង ។

ឧទាហរណ៍

=VAR(A1:A50)

VARP

គណនា​វ៉ារ្យង់​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

VARP(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​​តម្លៃ​លេខ ឬជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល ។

ឧទាហរណ៍

=VARP(A1:A50)

VARA

ប៉ាន់​ប្រមាណ​វ៉ារ្យង់​ដោយ​ផ្អែក​លើ​គំរូ​មួយ ។ តម្លៃ​អត្ថបទ​គឺ 0 ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

VARA(តម្លៃ 1; តម្លៃ 2; ...តម្លៃ 30)

តម្លៃ 1, តម្លៃ 2,...តម្លៃ 30 គឺ​ជា​តម្លៃលេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​គំរូ​ដែល​បាន​មក​ពី​ចំនួនស​រុប​ទាំងមូល ។ អត្ថបទ​មាន​តម្លៃ 0 ។

ឧទាហរណ៍

=VARA(A1:A50)

VAR

ប៉ាន់​ប្រមាណ​វ៉ារ្យង់​ផ្អែក​លើ​គំរូ​មួយ ។\

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

VAR(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​តម្លៃ​លេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​គំរូ​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ចំនួន​សរុប​ទាំងស្រុង ។

ឧទាហរណ៍

=VAR(A1:A50)

TTEST

ត្រឡប់​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ទាក់ទង​ជាមួយ​ការ​សាកល្បង t របស់​និសិ្សត ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

TTEST(ទិន្នន័យ 1; ទិន្នន័យ 2; របៀប; ប្រភេទ)

ទិន្នន័យ 1 គឺ​ជា​អារ៉េ​ឯករាជ្យ ឬ​ជួរ​របស់​ទិន្នន័យ​សម្រាប់​កំណត់ត្រា​ដំបូង ។

ទិន្នន័យ 2 គឺ​ជា​អារ៉េ​ឯករាជ្យ ឬ​ជួរ​របស់​ទិន្នន័យ​សម្រាប់កំណត់​ត្រា​ទី ២ ។

របៀប = 1 គណនា​ការ​សាកល្បង​ម្ខាង របៀប = 2 ការ​សាកល្បង​សង​ខាង ។

ប្រភេទ ជា​ប្រភេទ​នៃ​ការ​ពិសោធន៍ t ដែល​ត្រូវ​ប្រតិបត្តិ ។ ប្រភេទ 1 មាន​ន័យ​ថា​គូ ។ ប្រភេទ 2 មាន​ន័យ​ថា​គំរូ​ពីរ ស្មើ ​វ៉ារ្យង់ (homoscedastic) ។ ប្រភេទ 3 មាន​ន័យ​ថា​គំរូ​ពីរ មិន​ស្មើ​វ៉ារ្យង់​ (heteroscedastic) ។

ឧទាហរណ៍

=TTEST(A1:A50;B1:B50;2;2)

TINV

ត្រឡប់​ច្បាប់ t ច្រាស ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

TINV(ចំនួន; ដឺក្រេ​សេរី)

ចំនួន ជា​​​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ច្បាប់បំណែងចែក t សង​ខាង ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

ឧទាហរណ៍

=TINV(0.1;6) ត្រឡប់ 1.94

TTEST

ត្រឡប់​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ទាក់ទង​ជាមួយ​ការ​សាកល្បង t របស់​និសិ្សត ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

TTEST(ទិន្នន័យ 1; ទិន្នន័យ 2; របៀប; ប្រភេទ)

ទិន្នន័យ 1 គឺ​ជា​អារ៉េ​ឯករាជ្យ ឬ​ជួរ​របស់​ទិន្នន័យ​សម្រាប់​កំណត់ត្រា​ដំបូង ។

ទិន្នន័យ 2 គឺ​ជា​អារ៉េ​ឯករាជ្យ ឬ​ជួរ​របស់​ទិន្នន័យ​សម្រាប់កំណត់​ត្រា​ទី ២ ។

របៀប = 1 គណនា​ការ​សាកល្បង​ម្ខាង របៀប = 2 ការ​សាកល្បង​សង​ខាង ។

ប្រភេទ ជា​ប្រភេទ​នៃ​ការ​ពិសោធន៍ t ដែល​ត្រូវ​ប្រតិបត្តិ ។ ប្រភេទ 1 មាន​ន័យ​ថា​គូ ។ ប្រភេទ 2 មាន​ន័យ​ថា​គំរូ​ពីរ ស្មើ ​វ៉ារ្យង់ (homoscedastic) ។ ប្រភេទ 3 មាន​ន័យ​ថា​គំរូ​ពីរ មិន​ស្មើ​វ៉ារ្យង់​ (heteroscedastic) ។

ឧទាហរណ៍

=TTEST(A1:A50;B1:B50;2;2)

T.INV.2T

Calculates the inverse of the two-tailed Student's T Distribution , which is a continuous probability distribution that is frequently used for testing hypotheses on small sample data sets.

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

TINV(ចំនួន; ដឺក្រេ​សេរី)

ចំនួន ជា​​​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ច្បាប់បំណែងចែក t សង​ខាង ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

ឧទាហរណ៍

=T.INV.2T(0.25; 10) returns 1.221255395.

TINV

ត្រឡប់​ច្បាប់ t ច្រាស ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

TINV(ចំនួន; ដឺក្រេ​សេរី)

ចំនួន ជា​​​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ច្បាប់បំណែងចែក t សង​ខាង ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

ឧទាហរណ៍

=TINV(0.1;6) ត្រឡប់ 1.94

T.DIST.RT

Calculates the right-tailed Student's T Distribution, which is a continuous probability distribution that is frequently used for testing hypotheses on small sample data sets.

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

CHIDIST(ចំនួន; ដឺក្រេ​សេរី)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ច្បាប់ t ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

ឧទាហរណ៍

=T.DIST.RT(1; 10) returns 0.1704465662.

T.DIST.2T

Calculates the two-tailed Student's T Distribution, which is a continuous probability distribution that is frequently used for testing hypotheses on small sample data sets.

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

CHIDIST(ចំនួន; ដឺក្រេ​សេរី)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ច្បាប់ t ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

ឧទាហរណ៍

=T.DIST.2T(1; 10) returns 0.3408931323.

TDIST

ត្រឡប់​ច្បាប់ t ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

CHISQDIST(Number; Degrees Of Freedom; Cumulative)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ច្បាប់ t ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

តគ្នា (ជម្រើស) ៖ ០ ឬ False គណនា​អនុគមន៍​ដង់ស៊ីតេ​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ ។ តម្លៃ​ផ្សេង ឬ​ True ឬ​បានលុប​គណនា​អនុគមន៍​ច្បាប់​តគ្នា ។

ឧទាហរណ៍

=T.DIST(1; 10; TRUE) returns 0.8295534338

TDIST

ត្រឡប់​ច្បាប់ t ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

TDIST(ចំនួន; ដឺក្រេសេរី; របៀប)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ច្បាប់ t ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ដឺក្រេ​សេរី គឺ​ជា​ចំនួន​ដឺក្រេ​​នៃ​សេរី​ភាព​សម្រាប់ច្បាប់បំណែងចែក t ។

របៀប = 1 ត្រឡប់​ការ​សាកល្បង​ម្ខាង របៀប = 2 ត្រឡប់​ការ​សាកល្បង​សង​ខាង ។

ឧទាហរណ៍

=TDIST(12;5;1)

STEYX

ត្រឡប់​កំហុស​គំរូ​នៃ​តម្លៃ y ដែល​បាន​ព្យាករ​សម្រាប់ x នីមួយ​ៗ​ក្នុង​តំរែតំរង់ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STEYX(ទិន្នន័យ Y; ទិន្នន័យ X)

ទិន្នន័យ Y គឺ​ជា​អារ៉េ ឬ​ម៉ាទ្រីស​របស់​ទិន្នន័យ Y ។

ទិន្នន័យ X គឺ​ជា​អារ៉េ ឬ​ម៉ាទ្រីស​របស់​ទិន្នន័យ X ។

ឧទាហរណ៍

=STEXY(A1:A50;B1:B50)

STDEVPA

គណនា​គម្លាត​គំរូ​ដោយ​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STDEVPA(តម្លៃ 1;តម្លៃ 2;...តម្លៃ 30)

តម្លៃ ១,តម្លៃ ២,...តម្លៃ ៣០ គឺ​ជា​តម្លៃ ឬ​ជួរ​ដែល​បង្ហាញ​ពី​ចំនួន​សរុប​ទាំង​មូល។ អត្ថបទ​មាន​តម្លៃ ០។

ឧទាហរណ៍

=STDEVPA(A1:A50)ត្រឡប់​គម្លាត​គំរូ​នៃ​ទិន្នន័យ​ដែល​យោង ។

STDEVP

គណនា​គម្លាត​គំរូ ដោយ​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STDEVP(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ... ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​​តម្លៃ​លេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល។

ឧទាហរណ៍

=STDEVP(A1:A50) ត្រឡប់​គម្លាត​គំរូ​នៃ​ទិន្នន័យ​ដែល​យោង ។

STDEVP

គណនា​គម្លាត​គំរូ ដោយ​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STDEVP(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ... ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​​តម្លៃ​លេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល។

ឧទាហរណ៍

=STDEVP(A1:A50) ត្រឡប់​គម្លាត​គំរូ​នៃ​ទិន្នន័យ​ដែល​យោង ។

STDEVP

គណនា​គម្លាត​គំរូ ដោយ​ផ្អែក​លើ​ប៉ូពុយឡាស្យ៉ុង​ទាំងមូល ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STDEVP(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ... ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 គឺ​ជា​​តម្លៃ​លេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល។

ឧទាហរណ៍

=STDEVP(A1:A50) ត្រឡប់​គម្លាត​គំរូ​នៃ​ទិន្នន័យ​ដែល​យោង ។

STDEVA

គណនា​គម្លាត​គំរូ​នៃ​ការ​វាយ​តម្លៃ​មួយ​អាស្រ័យ​លើ​គំរូ​មួយ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STDEVA(តម្លៃ 1;តម្លៃ 2;...តម្លៃ 30)

តម្លៃ 1, តម្លៃ 2, ...តម្លៃ 30 គឺ​ជា​តម្លៃ ឬជួរ​ដែលតំណាង​ឲ្យ​តម្លៃ​ដែល​បាន​មកពី​ចំនួន​សរុប​ទាំងមូល ។ អត្ថបទ​មាន​តម្លៃ​ 0 ។

ឧទាហរណ៍

=STDEVA(A1:A50) ត្រឡប់​គម្លាត​គំរូ​ដែល​​បាន​ប៉ាន់ស្មាន ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ទិន្នន័យ​ដែល​យោង ។

STDEV

ប៉ាន់​ប្រមាណ​គម្លាត​គំរូ​អាស្រ័យ​លើ​គំរូ​មួយ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STDEV(ចំនួន1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន1, ចំនួន 2, ... ចំនួន 30 គឺ​ជា​តម្លៃលេខ ឬ​ជួរ​តំណាង​ឲ្យ​គំរូ​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ចំនួន​សរុប​ទាំងស្រុង ។

ឧទាហរណ៍

=STDEV(A1:A50) ត្រឡប់​គម្លាត​គំរូ​ដែល​បាន​​ប៉ាន់ស្មាន​ ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​លើ​ទិន្នន័យ​ដែលយោង ។

STANDARDIZE

បម្លែង​អថេរ​ចៃដន្យ​មួយ​ទៅ​ជា​តម្លៃ​មធ្យម ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

STANDARDIZE(ចំនួន; មធ្យម; StDev)

ចំនួន ជា​តម្លៃ​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ស្តង់ដារ ។

មធ្យម ជា​មធ្យម​នព្វន្ត​នៃ​ច្បាប់ ។

StDev គឺ​ជា​គម្លាត​គំរូ​នៃច្បាប់បំណែងចែក ។

ឧទាហរណ៍

=STANDARDIZE(11;10;1) ត្រឡប់ 1 ។ តម្លៃ 11 គឺ​ជា​ការ​ចែក​ធម្មតា​ជា​មួយ​នឹង​មធ្យម​នៃ 10 និង​គម្លាត​គំរូ​របស់ 1 គឺ​ដូច​អ្វី ​ខាង​លើ​មធ្យម​របស់ 10 ព្រោះ​ថា​​តម្លៃ 1 គឺ​នៅ​ខាង​លើ​មធ្យម​របស់ការ​ចែក​គំរូ​ធម្មតា ។

SLOPE

ត្រឡប់​ភាព​ទេរ​នៃ​បន្ទាត់​តំរែ​តំរង់​លីនេអ៊ែរ ។ ភាព​ទេរ​ត្រូវ​បាន​សម្រួល​ទៅ​តាម​សំណុំ​ចំណុច​ទិន្នន័យ​ក្នុង​តម្លៃ y និង x ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

SLOPE(ទិន្នន័យ Y; ទិន្នន័យ X)

ទិន្នន័យ Y គឺ​ជា​អារ៉េ ឬ​ម៉ាទ្រីស​របស់​ទិន្នន័យ Y ។

ទិន្នន័យ X គឺ​ជា​អារ៉េ ឬ​ម៉ាទ្រីស​របស់​ទិន្នន័យ X ។

ឧទាហរណ៍

=SLOPE(A1:A50;B1:B50)

YEAR

Calculates the skewness of a distribution using the population of a random variable.

SKEW(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន1, ចំនួន2...ចំនួន30 គឺ​ជា​តម្លៃលេខ ឬជួរ ។

Calculates the skewness of a distribution using the population, i.e. the possible outcomes, of a random variable. The sequence shall contain three numbers at least.

SKEWP(2;3;1;6;8;5) returns 0.2828158928

SKEWP(A1:A6) returns 0.2828158928, when the range A1:A6 contains {2;3;1;6;8;5}

SKEWP(Number1;Number2) returns zero always, if Number1 and Number2 results in two numbers.

SKEWP(Number1) returns Err:502 (Invalid argument) if Number1 results in one number, because SKEWP cannot be calculated with one value.

SKEW

ត្រឡប់​ភាព​ឆៀង​នៃ​ច្បាប់ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

SKEW(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន1, ចំនួន2...ចំនួន30 គឺ​ជា​តម្លៃលេខ ឬជួរ ។

ឧទាហរណ៍

=SKEW(A1:A50) គណនា​តម្លៃ​ឆៀង​សម្រាប់​ទិន្នន័យ​ដែលយោង ។

RANK.EQ

Returns the statistical rank of a given value, within a supplied array of values. If there are duplicate values in the list, these are given the same rank.

Note.png The difference between RANK.AVG and RANK.EQ occurs when there are duplicates in the list of values. The RANK.EQ function returns the lower rank, whereas the RANK.AVG function returns the average rank.

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

RANK(តម្លៃ; ទិន្នន័យ; ប្រភេទ)

តម្លៃ ជា​តម្លៃ ដែល​ចំណាត់​ថ្នាក់​របស់​វា នឹង​ត្រូវ​បាន​កំណត់ ។

ទិន្នន័យ ជា​អារ៉េ ឬ​ជួរ​នៃ​ទិន្នន័យ​ក្នុង​គំរូ ។

ប្រភេទ (ស្រេច​ចិត្ត) ជា​លំដាប់​តគ្នា ។

ប្រភេទ = 1 មាន​ន័យ​ថា កើន​ពី​ធាតុ​ទី​មួយ​នៃ​ជួរ​ដល់​ធាតុ​ចុង​ក្រោយ ។

ប្រភេទ = 1 មាន​ន័យ​ថា កើន​ពី​ធាតុ​ទី​មួយ​នៃ​ជួរ​ដល់​ធាតុ​ចុង​ក្រោយ ។

ឧទាហរណ៍

=RANK(A10;A1:A50) ត្រឡប់​ជួរ​នៃ​តម្លៃ​នៅ​ក្នុង A10 នៅ​ក្នុងជួរ​តម្លៃ A1:A50 ។ ប្រសិនបើ តម្លៃមិនមាន​នៅ​ក្នុង​ជួរ នោះ​សារ​កំហុស​មួយ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ ។

RANK.AVG

Returns the statistical rank of a given value, within a supplied array of values. If there are duplicate values in the list, the average rank is returned.

Note.png The difference between RANK.AVG and RANK.EQ occurs when there are duplicates in the list of values. The RANK.EQ function returns the lower rank, whereas the RANK.AVG function returns the average rank.

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

RANK(តម្លៃ; ទិន្នន័យ; ប្រភេទ)

តម្លៃ ជា​តម្លៃ ដែល​ចំណាត់​ថ្នាក់​របស់​វា នឹង​ត្រូវ​បាន​កំណត់ ។

ទិន្នន័យ ជា​អារ៉េ ឬ​ជួរ​នៃ​ទិន្នន័យ​ក្នុង​គំរូ ។

ប្រភេទ (ស្រេច​ចិត្ត) ជា​លំដាប់​តគ្នា ។

ប្រភេទ = 1 មាន​ន័យ​ថា កើន​ពី​ធាតុ​ទី​មួយ​នៃ​ជួរ​ដល់​ធាតុ​ចុង​ក្រោយ ។

ប្រភេទ = 1 មាន​ន័យ​ថា កើន​ពី​ធាតុ​ទី​មួយ​នៃ​ជួរ​ដល់​ធាតុ​ចុង​ក្រោយ ។

ឧទាហរណ៍

=RANK(A10;A1:A50) ត្រឡប់​ជួរ​នៃ​តម្លៃ​នៅ​ក្នុង A10 នៅ​ក្នុងជួរ​តម្លៃ A1:A50 ។ ប្រសិនបើ តម្លៃមិនមាន​នៅ​ក្នុង​ជួរ នោះ​សារ​កំហុស​មួយ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ ។

RANK

ត្រឡប់​ជួរ​នៃ​លេខ​ក្នុង​គំរូ​មួយ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

RANK(តម្លៃ; ទិន្នន័យ; ប្រភេទ)

តម្លៃ ជា​តម្លៃ ដែល​ចំណាត់​ថ្នាក់​របស់​វា នឹង​ត្រូវ​បាន​កំណត់ ។

ទិន្នន័យ ជា​អារ៉េ ឬ​ជួរ​នៃ​ទិន្នន័យ​ក្នុង​គំរូ ។

ប្រភេទ (ស្រេច​ចិត្ត) ជា​លំដាប់​តគ្នា ។

ប្រភេទ = 0 មាន​ន័យ​ថា ចុះ​ពី​ធាតុចុង​ក្រោយ​​នៃអារេ​ដល់​ធាតុ​ទីមួយ​ (​នេះ​ជា​លំនាំដើម),

ប្រភេទ = 1 មាន​ន័យ​ថា កើន​ពី​ធាតុ​ទី​មួយ​នៃ​ជួរ​ដល់​ធាតុ​ចុង​ក្រោយ ។

ឧទាហរណ៍

=RANK(A10;A1:A50) ត្រឡប់​ជួរ​នៃ​តម្លៃ​នៅ​ក្នុង A10 នៅ​ក្នុងជួរ​តម្លៃ A1:A50 ។ ប្រសិនបើ តម្លៃមិនមាន​នៅ​ក្នុង​ជួរ នោះ​សារ​កំហុស​មួយ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ ។

PROB

ត្រឡប់​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ​ដែល​តម្លៃ​នៅ​ក្នុងជួរ​រវាង​លីមីត​ពីរ ។ ប្រសិន​បើ​មិនមាន​តម្លៃ បញ្ចប់ អនុគមន៍​នេះ​គណនា​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ​ដែលមាន​មូលដ្ឋាន​លើ​គោលការណ៍​ដែលតម្លៃ​ទិន្នន័យ​ស្មើ​នឹង​តម្លៃ​​នៃ​ ការ​ចាប់ផ្ដើម ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

PROB(ទិន្នន័យ; ប្រូបាប៊ីលីតេ; ចាប់ផ្តើម; បញ្ចប់)

ទិន្នន័យ ជា​អារ៉េ ឬ​ជួរ​នៃ​ទិន្នន័យ​ក្នុង​គំរូ ។

ប្រូបាប៊ីលីតេ ជា​អារេ ឬ​ជួរ​នៃ​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ត្រូវ​គ្នា ។

ចាប់ផ្តើម ជា​តម្លៃ​ចាប់ផ្តើម​នៃ​ចន្លោះ ដែល​ប្រូបាប៊ីលីតេ​របស់​​វា​នឹង​ត្រូវ​បាន​បូក ។

បញ្ចប់ (ស្រេច​ចិត្ត) ជា​តម្លៃ​បញ្ចប់​នៃ​ចន្លោះ​ដែល​ប្រូបាប៊ីលីតេ​របស់​វា នឹង​ត្រូវ​បាន​បូក ។ បើ​បាត់​​ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ​នេះ នោះ​ប្រូបាប៊ីលីតេ​សម្រាប់​តម្លៃ ចាប់ផ្តើម នឹង​ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ឧទាហរណ៍

=PROB(A1:A50;B1:B50;50;60) ត្រឡប់​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ​ជា​មួយ​នឹង​​តម្លៃ​នៅ​ក្នុង​ជួរ​របស់ A1:A50 ក៏​មាន​នៅ​ក្នុង​លីមីត​រវាង 50 និង 60 ផងដែរ ។ តម្លៃ​នីមួយៗ​នៅ​ក្នុង​ជួរ​នៃ A1:A50 មានប្រូប៉ាលីតេ​នៅ​ក្នុង​ជួរ​នៃ B1:B50 ។

PERMUTATIONA

ត្រឡប់​ចំនួន​ចម្លាស់​សម្រាប់​ចំនួន​វត្ថុ​ដែល​បាន​ផ្តល់ (អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ធ្វើ​ម្តង​ទៀត) ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

PERMUTATIONA(ចំនួន 1; ចំនួន 2)

Count1 គឺ​ជា​ចំនួន​វត្ថុ​សរុប ។

Count2គឺ​ជា​ចំនួន​វត្ថុ​នៅ​ក្នុង​កា​រផ្លាស់ប្ដូរ ។

ឧទាហរណ៍

តើ​វត្ថុ 2 អាច​ត្រូវ​បាន​ជ្រើស​ចេញ​ពី​វត្ថុ 11 បាន​ប៉ុន្មាន ?

=PERMUTATIONA(11;2) ត្រឡប់ 121 ។

=PERMUTATIONA(6;3) ត្រឡប់ 216 ។ មាន​លទ្ធភាព​ខុសគ្នា​ចំនួន 216 ដើម្បីដាក់លំដាប់​នៃ​កាត 3 រួ​ម​ជា​មួយ​នឹង​កាត​ចំនួន 6 ផ្សេង​ទៀត ប្រសិន​បើ​កាត​នីមួយៗ​ត្រូវ​បានត្រឡប់​មុន​ដក​កាត​មួយ ។

PERMUT

ត្រឡប់​ចំនួន​នៃ​ចម្លាស់ សម្រាប់​ចំនួន​វត្ថុ​ដែល​បាន​ផ្តល់ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

PERMUT(ចំនួន 1; ចំនួន 2)

Count1 គឺ​ជា​ចំនួន​វត្ថុ​សរុប ។

Count2គឺ​ជា​ចំនួន​វត្ថុ​នៅ​ក្នុង​កា​រផ្លាស់ប្ដូរ ។

ឧទាហរណ៍

=PERMUT(6;3) ត្រឡប់ 120 ។ មាន​លទ្ធភាព​ខុសគ្នា 120 ដើម្បី​យក​​លំដាប់​នៃ​កាត​លេង​ចំនួន 3 នៃ​កាត​ចំនួន 6 ។

NORMSINV

ត្រឡប់​ច្បាប់​ន័រម៉ាល់​បង្រួម​កណ្ដាល​តៗគ្នា​ច្រាស ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

NORMINV(ចំនួន)

ចំនួន ជា​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ច្បាប់​បង្រួម​កណ្តាល​ច្រាស ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ឧទាហរណ៍

=NORMSINV(0.908789) ត្រឡប់ 1.3333 ។

NORMSDIST

ត្រឡប់​អនុគមន៍​ចែកចាយ​បូក​បន្ត​ធម្មតា​ខ្នាត​គំរូ ។ ការ​ចែកចាយ​មាន​មធ្យម​សូន្យ និង​គំលាត​គំរូ ១ ។

វាជា​ GAUSS(x)=NORMSDIST(x)-0.5

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

NORMSDIST(ចំនួន)

លេខ ជា​តម្លៃ​ដែល​ច្បាប់​បង្រួម​កណ្តាល​ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ឧទាហរណ៍

=NORMSDIST(1) ត្រឡប់ 0.84 ។ ផ្ទៃ​ខាង​ក្រោម​ខ្សែកោង​ចែក​ស្តង់ដារ​ធម្មតា​ទៅ​ខាង​ឆ្វេង​នៃ​តម្លៃ X 1 គឺ 84% នៃ​ផ្ទៃសរុប ។

NORMSINV

ត្រឡប់​ច្បាប់​ន័រម៉ាល់​បង្រួម​កណ្ដាល​តៗគ្នា​ច្រាស ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

NORMINV(ចំនួន)

ចំនួន ជា​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ដែល​ច្បាប់​បង្រួម​កណ្តាល​ច្រាស ត្រូវ​បាន​គណនា ។

ឧទាហរណ៍

=NORMSINV(0.908789) ត្រឡប់ 1.3333 ។

NORMSDIST

ត្រឡប់​អនុគមន៍​ចែកចាយ​បូក​បន្ត​ធម្មតា​ខ្នាត​គំរូ ។ ការ​ចែកចាយ​មាន​មធ្យម​សូន្យ និង​គំលាត​គំរូ ១ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

NORM.S.DIST(Number; Cumulative)

លេខ ជា​តម្លៃ​ដែល​ច្បាប់​បង្រួម​កណ្តាល​ត្រូវ​បាន​គណនា ។

តគ្នា (ជម្រើស) ៖ ០ ឬ False គណនា​អនុគមន៍​ដង់ស៊ីតេ​ប្រូប៉ាប៊ីលីតេ ។ តម្លៃ​ផ្សេង ឬ​ True ឬ​បានលុប​គណនា​អនុគមន៍​ច្បាប់​តគ្នា ។

ឧទាហរណ៍

=NORM.S.DIST(1;0) returns 0.2419707245.

=NORMSDIST(1) ត្រឡប់ 0.84 ។ ផ្ទៃ​ខាង​ក្រោម​ខ្សែកោង​ចែក​ស្តង់ដារ​ធម្មតា​ទៅ​ខាង​ឆ្វេង​នៃ​តម្លៃ X 1 គឺ 84% នៃ​ផ្ទៃសរុប ។

FORECAST.LINEAR

និយាយ​សរុប​តម្លៃ​អនាគត​ផ្អែក​លើ​តម្លៃ x និង y ដែល​មាន​ស្រាប់ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

FORECAST.LINEAR(Value; DataY; DataX)

តម្លៃ ជា​តម្លៃ x ដែល​តម្លៃ y នៅ​លើ​តំរែ​តំរង់​លីនេអ៊ែរ​នឹង​ត្រូវ​បាន​ត្រឡប់ ។

ទិន្នន័យ Y គឺ​ជា​អារ៉េ​ ឬ​ជួរ​របស់​តម្លៃ y ដែល​ស្គាល់ ។

ទិន្នន័យ X គឺ​ជា​អារ៉េ ឬ​ជួរ​របស់​តម្លៃ x ដែល​ស្គាល់ ។

ឧទាហរណ៍

=FORECAST(50;A1:A50;B1;B50) ត្រឡប់តម្លៃ​ Y បាន​រំពឹង​ទុក​សម្រាប់​តម្លៃ X នៃ 50 ប្រសិនបើ​តម្លៃ X និង Y នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​យោង​ទាំងពីរ​ត្រូវ​បាន​ភ្ជាប់​ដោយ​បន្ទាត់​លីនេអ៊ែរ ។

FORECAST

និយាយ​សរុប​តម្លៃ​អនាគត​ផ្អែក​លើ​តម្លៃ x និង y ដែល​មាន​ស្រាប់ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

FORECAST(តម្លៃ; ទិន្នន័យ Y; ទិន្នន័យ X)

តម្លៃ ជា​តម្លៃ x ដែល​តម្លៃ y នៅ​លើ​តំរែ​តំរង់​លីនេអ៊ែរ​នឹង​ត្រូវ​បាន​ត្រឡប់ ។

ទិន្នន័យ Y គឺ​ជា​អារ៉េ​ ឬ​ជួរ​របស់​តម្លៃ y ដែល​ស្គាល់ ។

ទិន្នន័យ X គឺ​ជា​អារ៉េ ឬ​ជួរ​របស់​តម្លៃ x ដែល​ស្គាល់ ។

ឧទាហរណ៍

=FORECAST(50;A1:A50;B1;B50) ត្រឡប់តម្លៃ​ Y បាន​រំពឹង​ទុក​សម្រាប់​តម្លៃ X នៃ 50 ប្រសិនបើ​តម្លៃ X និង Y នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​យោង​ទាំងពីរ​ត្រូវ​បាន​ភ្ជាប់​ដោយ​បន្ទាត់​លីនេអ៊ែរ ។

DEVSQ

ត្រឡប់​ផល​បូក​ការេ​នៃ​គម្លាត ដែល​ផ្អែក​លើ​មធ្យម​គំរូ​មួយ ។

វាក្យ​សម្ពន្ធ​​

DEVSQ(ចំនួន 1; ចំនួន 2; ...ចំនួន 30)

ចំនួន 1, ចំនួន 2, ...ចំនួន 30 ជា​តម្លៃ​លេខ ឬ​ជួរ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​គំរូ ។

ឧទាហរណ៍

=DEVSQ(A1:A50)


Related Topics

Functions by Category