Matrisefunksjonar

Dette avsnittet handlar om matrisefunksjonane.

Kva er ei matrise?

Ei matrise er eit samanlenkja celleområde som inneheld verdiar i eit rekneark. Et område av 3 rader og 3 kolonnar er ei 3 × 3 matrise:

A

B

C

1

7

31

33

2

95

17

2

3

5

10

50


Den minste moglege matrisa er ein 1 x 2 eller 2 x 1 tabell med to naboceller.

Kva er ein matriseformel?

Ein formel der verdiane i kvar celle i eit celleområde vert rekna ut for seg vert kalla ein matriseformel. Skilnaden mellom matriseformlar og andre formlar er at matriseformlane arbeider med fleire verdiar samstundes i staden for ein verdi om gongen.

Ein matriseformel kan ikkje berre arbeida med fleire verdiar samstundes, men kan også returnera fleire verdiar. Resultata frå ein matriseformel er også ei matrise.

For å multiplisera verdiane i kvar celle i matrisa ovanfor med 10, treng du ikkje bruka éin formel for kvar celle eller verdi. I staden kan du bruka éin enkelt matriseformel. Marker eit område på 3 × 3 celler i ein annan del av reknearket, skriv inn formelen =10*A1:C3 og bekreft dette med tastekombinasjonen + Shift + Enter. Resultatet vert ei 3 × 3 matrise der kvar celle i celleområdet (A1:C3) er multiplisert med 10.

I tillegg til multiplikasjon kan du også bruka andre operatorar i referanseområdet (ei matrise). Med LibreOffice Calc kan du leggja saman (+), trekkja frå (-), multiplisera (*), dividere (/), bruka eksponentar (^), føya saman (&) og samanlikna (=, <>, <, >, <=, >=). Operatorane kan brukast på kvar einskild verdi i celleområdet og gjev resultatet tilbake som ei matrise dersom det er brukt ein matriseformel.

Samanlikningsoperatorane brukte i ein matriseformel handterer tomme celler på same måten som i andre formlar. Altså anten som null eller ein tom streng. Viss for eksempel cellene A1 og A2 er tomme, vil matriseformlane {=A1:A2=""} og {=A1:A2=0} begge returnera ei matrise på 1 kolonne og 2 rader der cellene vil innehalda SANN (eller 1).

Når bruker du matriseformlar?

Bruk matriseformlar viss du må gjenta utrekningar på fleire ulike verdiar. Viss du seinare bestemmer deg for å endra utrekningsmetoden, er det nok å endra matriseformelen. For å leggja til ein matriseformel, kan du merkja heile matriseområdet og deretter gjera dei relevante endringane i matriseformelen.

Matriseformlar er også ein måte å spara plass på når mange verdiar skal reknast ut. Matriseformlane brukar nemleg lite minneplass. I tillegg er matrisene eit viktig verktøy når du skal utføra komplekse formlar fordi du kan ta med mange ulike celleområde i kalkulasjonane. I LibreOffice finst det mange matematiske funksjonar for matriser som for eksempel MMULT-funksjonen for å multiplisere to matriser og funksjonen SUMMERPRODUKT som reknar ut skalarproduktet av to matriser.

Bruk av matriseformlar i LibreOffice Calc

Du kan også laga ein «normal» formel der referanseområdet som for eksempel parameter vert gjeve i ein matriseformel. Resultatet vert henta frå fellesmengda av referanseområde og dei radene eller kolonnane som formelen er i. Dersom det ikkje finst skjeringspunkt eller at område ved skjeringspunktet dekker fleire rader eller kolonnar, vert det vist ei #VERDI-melding. Eksempelet viser dette prinsippet:

Lage matriseformlar

Viss du har laga ein matriseformel ved å bruka funksjonsvegvisaren, må du merkja av i avkryssingsboksen Matrise kvar gong slik at verdiane vert returnerte i ein tabell. Elles vert berre verdien i den øvre, venstre cella i tabellen returnert.

Viss du skriv ein matriseformel direkte i cella, må du bruka tastekombinasjonen Shift + + Enter i staden for Eter for å aktivera formelen. Berre på den måten kan formelen verta ein matriseformel.

Merknadsikon

Matriseformlar vert i LibreOffice Calc viste mellom {krøllparentesar}. Du kan ikkje laga matriseformlar ved å skriva inn desse parentesane direkte.


Åtvaringsikon

Cellene i ein resultattabell er automatisk verna mot endringar. Men du kan redigera eller kopiera matriseformelen ved å markera heile tabellcelleområdet.


Bruk av innebygde områdekonstantar i formlar

Calc har støtte for innebygde konstantar av typen matrise/område i formlar. Eit nøsta område er omslutta av krøllparentesar «{» og «}». Elementa kan kvar for seg vera eit tal (også negative), ein logisk konstant (SANN, USANN), eller ein bokstavstreng. Ikkje-konstante uttrykk er ikkje tillatne. Område kan skrivast inn med éi eller fleire rader, og éin eller fleire kolonnar. Alle radene må ha like mange element og alle kolonnane må ha like mange element.

Kva skiljeteikn som vert brukte for å skilje elementa i ein kolonne eller ei rad er avhengig av språklege og lokale innstillingar. På desse hjelpsidene vert semikolon (;) og «pipesymbolet» (|) brukte som skiljeteikn i rader og kolonnar. (I for eksempel engelsk vert komma (,) brukt som skiljeteikn i kolonnar og semikolon (;) vert brukt som skiljeteikn i rader).

Tipsikon

Du kan visa og endra skiljeteikn for rader og kolonnar frå → Calc → Formel → Skiljeteikn.


Matriser kan ikkje vere nøsta.

Eksempel:

={1;2;3}

Ei matrise med ei rad som inneheld dei tre tala 1, 2 og 3.

For å skriva inn denne matrisekonstanten, merkjar du tre celler i ei rad, deretter skriv du inn formelen ={1;2;3} ved hjelp av krøllparentesar og semikolon og trykkjer « + Shift + Enter».

={1;2;3|4;5;6}

Ei matrise med to rader og tre verdiar i kvar rad.

={0;1;2|USANN;SANN;"to"}

Ei blanda datamatrise.

=SIN({1;2;3})

Som ein matriseformel vert resultatet av tre SIN-utrekningar levert med argumenta 1, 2, og 3.

Redigering av matriseformlar

  1. Marker det celleområdet eller matrisa som inneheld matriseformelen. Dersom du vi markera heile matrisa, må du setja markøren innføre matriseområdet og trykkja + / der «/» er deleteiknet på det numeriske tastaturet.

  2. Anten trykk «F2» eller plasser peikaren i skrivefeltet. Begge desse handlingane lar deg redigera formelen.

  3. Etter at du har gjort endringar, trykk « + Shift + Enter».

Tipsikon

Du kan formatera dei ulike delane av ei matrise. For eksempel kan du endre skrifttype eller farge. Merk eit celleområde og endra deretter dei innstillingane du ønskjer.


Kopiering av matriseformlar

  1. Marker celleområdet eller matrisa som inneheld matriseformelen.

  2. Anten trykk «F2» eller plasser peikaren i skrivefeltet.

  3. Kopier formelen ved å trykkja «+C».

  4. Merk celleområdet der du vil setja inn matriseformelen og trykk anten «F2» eller plasser peikaren i skrivefeltet.

  5. Lim inn formelen ved å trykkja «+V» i det markerte området og bekreft han ved å trykkja «+Shift+Enter». Det markerte området inneheld nå matrisa.

Justering av eit matriseområde

Vil du redigera resultatområdet, gjer slik:

  1. Marker celleområdet eller matrisa som inneheld matriseformelen.

  2. Under merkinga, til høgre, vil du sjå du eit lite ikon som du kan bruka til å forstørra eller forminska området ved hjelp av musa.

Merknadsikon

Når du tilpassar området, vert ikkje matriseformelen automatisk tilpassa. Du endrar berre det området som resultatet vert vist i.


Ved å halda nede tasten kan du laga ein kopi av matriseformelen i området.

Betinga matriseutrekningar

Ei betinga matriseutrekning er ei matrise eller ein matriseformel som inneheld ein VISS()- eller VEL()-funksjon. Vilkårsargumentet i formelen er ein områdereferanse eller eit matriseresultat.

I eksemplet vert testen >0 i formelen {=VISS(A1:A3>0; "Ja"; "Nei")} brukt på kvar celle i området A1:A3 og resultatet vert kopiert til den tilsvarande cella.

A

B (formel)

B (resultat)

1

1

{=VISS(A1:A3>0; "Ja"; "Nei")}

ja

2

0

{=VISS(A1:A3>0; "Ja"; "Nei")}

nei

3

1

{=VISS(A1:A3>0; "Ja"; "Nei")}

ja


Desse funksjonane bruker tvungen matrisehandtering: KORRELASJON, KOVARIANS, PROGNOSE, FTEST, SKJERINGSPUNKT, MDETERM, MINVERS, MMULT, MODUS, PEARSON, SANNSYNLEG, RKVADRAT, STIGINGSTAL, STANDARDFEIL, SUMMERPRODUKT, SUMMERX2MY2, SUMMERX2PY2, SUMMERXMY2 OG TTEST. Dersom du bruker områdereferansar som argument i desse funksjonane, vil funksjonen fungere som matrisefunksjon. Tabellen nedanfor viser eit eksempel på tvungen matrisehandtering.

A

B (formel)

B (resultat)

C (tvungen matriseformel)

C (resultat)

1

1

=A1:A2+1

2

=SUMMERPRODUKT(A1:A2+1)

5

2

2

=A1:A2+1

3

=SUMMERPRODUKT(A1:A2+1)

5

3

=A1:A2+1

#VERDI!

=SUMMERPRODUKT(A1:A2+1)

5


FREKVENS (FREQUENCY på engelsk)

Indikerer frekvensfordelinga i ei enkeltkolonnematrise. Funksjonen tel kor mange verdiar det er i matrisa «Data» som er innføre verdiane gjevne av matrisa «Klassar».

Syntaks

FREKVENS(Data; Klassar)

Data representerer referansen til dei verdiane som skal teljast.

Klassar representerer matrisa med grenseverdiane.

Merknadsikon

Du kan finne ein generell introduksjon til matrisefunksjonar øvst på denne sida.


Eksempel

I den følgjande tabellen vert usorterte måledata lista i kolonne A. Kolonne B inneheld den øvre grensa som du har skrive inn for dei gruppene der du vil fordela data i kolonne A. Ut i frå grensa skrive inn i B1, gjev FREKVENS-funksjonen talet på målte verdiar mindre enn eller lik 5. Då grensa i B2 er 10, gjev FREKVENS-funksjonen det andre resultatet med talet på målte verdiar som er større enn 5 og mindre enn eller lik 10. Den teksten du skreiv inn i B6, «25», er berre til referanseføremål.

A

B

C

1

12

5

1

2

8

10

3

3

24

15

2

4

11

20

3

5

5

25

1

6

20

>25

1

7

16

8

9

9

7

10

16

11

33


Marker eit enkelt kolonneområde der frekvensen i høve til klassegrensene skal skrivast inn. Du må markera eitt felt meir enn den øvre grensa for klassen. I dette eksempelet vel du området C1:C6. Hent fram funksjonen FREKVENS i Funksjonsvegvisaren. Skriv inn dataområdet (A1:A11) som Data. Skriv deretter den kolonnen du skreiv inn klassegrensene (B1:B6) i inn i Klassar. Kryss av i boksen Matrise og trykk OK. Du vil nå sjå frekvenstala i området (C1:C6).

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

KURVE (LOGEST på engelsk)

Denne funksjonen reknar ut dei innskrivne data som ei eksponentiell regresjonskurve (y=b×m^x).

Syntaks

KURVE(DataY; DataX; Funksjonstype; Statistikk)

DataY representerer matrisa med Y-data.

DataX (valfri) representerer matrisa med X-data.

Funksjonstype (valfri). Viss Funksjonstype = 0, vert funksjonar på forma Y = m^X rekna ut. Elles verrt funksjonane Y = B*m^X rekna ut.

Statistikk (valfri). Viss Statistikk=0, vert berre regresjonskoeffisienten rekna ut.

I funksjonane i LibreOffice Calc kan ein utelata parametrar som er merkte som valfrie viss det ikkje kjem ein påfølgjande parameter. For eksempel kan du utelata parameter 4 eller parameter 3 og 4 i ein funksjon med fire parametrar, der dei siste to parametrane er merkte som valfrie, men du kan ikkje utelata berre parameter 3.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

Eksempel

Sjå RETTLINJE. Derimot vert kvadratsum ikkje returnert.

MDETERM

Returnerer determinanten til ei matrise. Gjev verdien til gjeldande celle. Du treng altså ikkje oppgje eit dataområde for resultata.

Syntaks

MDETERM(Matrise)

Matrise er ei kvadratisk matrise der determinantane er definerte.

Merknadsikon

Du kan finne ein generell introduksjon om bruk av matrisefunksjonar øvst på denne sida.


Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

MEINING (MUNIT på engelsk)

Returnerer einskapsmatrisa av ein viss storleik. Einskapsmatrisa er ei firkanta matrise der dei diagonale hovudelementa er 1 og alle andre matriseelement er 0.

Syntaks

MEINING(Dimensjonar)

Dimensjonar viser til storleiken på matriseeininga.

Merknadsikon

Du kan finne ein generell introduksjon til matrisefunksjonar øvst på denne sida.


Eksempel

Marker eit kvadratisk område inne i reknearket, for eksempel frå A1 til E5.

Vel funksjonen MEINING utan å fjerne merking av området. Merk avkryssingsfeltet Matrise. Skriv inn den ønskte dimensjonen av einingsmatrisa, i dette tilfellet 5 og trykk på OK.

Du kan også skrive inn formelen =MEINING(5) i den siste cella i det valde området (E5) og trykkja på .

Du vil nå sjå ei einingsmatrise med område A1:E5.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

MINVERS (MINVERSE på engelsk)

Returnerer den inverse matrisa.

Syntaks

MINVERS(Matrise)

Matrise er ei kvadratisk matrise som kan inverterast.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

Eksempel

Marker eit kvadratisk område og vel MINVERS. Merk matrise for utdata, merk Matrise-feltet og trykk på OK.

MMULT

Reknar ut matriseproduktet av to matriser. Kolonnemengda i matrise 1 må vera lik radmengda i matrise 2. Ei firkanta matrise har like mange rader som kolonnar.

Syntaks

MMULT(Matrise; Matrise)

Det første Matrise er den første matrisa som vert brukt i matriseproduktet.

Det andre Matrise er den andre matrisa, med like mange rader.

Merknadsikon

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.


Eksempel

Marker eit kvadratisk område. Vel funksjonen MMULT. Marker den første matrisa og deretter den andre matrisa. Bruker du funksjonsvegvisaren, kryss av i avkryssingsboksen for matrise. Trykk OK. Utdatamatrisen vert vist i det første markerte området.

RETTLINJE (LINEST på engelsk)

Returnerer ein tabell med statistiske opplysningar for ei rett linje som passar best til eit datasett.

Syntaks

RETTLINJE(DataY; DataX; Linjetype; Statistikk)

DataY er eit enkelt rad- eller kolonneområde som bestemmer y-koordinata i eit sett datapunkt.

DataX er eit enkelt tilsvarande rad- eller kolonneområde som spesifiserer x-koordinatane. Viss DataX vert sløyfa, vert standardverdiane 1, 2, 3, ..., n brukte i staden. Viss det er meir enn eitt enkelt sett variablar, kan DataX vera eit område med tilsvarande fleire rader eller kolonnar.

RETTLINJE finn ei rett linje y = a + bx som best passer data ved hjelp av ein lineær regresjon («minste kvadrats» metode). Med meir enn eitt sett variablar, er den rette linja av forma y = a + b1x1 + b2x2 ... + bnxn.

Viss Linjetype er USANN, vert den rette linja tvunge til å bryta gjennom utgangspunktet (konstanten a = 0; y=bx). Dersom denne manglar, vert Linjetype sett til SANN og linja vert ikkje tvunge igjennom nullpunktet.

Viss Statistikkmanglar eller er USANN, vert berre den øvste linja frå statistikktabellen returnert. Viss SANN, vert heile tabellen returnert.

RETTLINJE returnerer ein tabell (matrise) med ein statistikk som nedanfor og må setjast inn som ein matriseformel (for eksempel ved å bruka « + Shift + Enter» i staden for berre «Enter»).

I funksjonane i LibreOffice Calc kan ein utelata parametrar som er merkte som valfrie viss det ikkje kjem ein påfølgjande parameter. For eksempel kan du utelata parameter 4 eller parameter 3 og 4 i ein funksjon med fire parametrar, der dei siste to parametrane er merkte som valfrie, men du kan ikkje utelata berre parameter 3.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

Eksempel

Denne funksjonen gjev ei matrise og vert handtert på same måten som dei andre matrisefunksjonane. Merk av eit område til svara og deretter funksjonen. Vel DataY. Om du vil, kan du skriva inn andre parameterar. Vel Matrise og trykk på OK.

Dersom Statistikk = 0, vil resultatet i det minste vise skråninga på regresjonslinja og skjæringspunktet med Y-aksen. Dersom Statistikk ikkje er lik 0, vert andre resultat viste.

Andre RETTLINJE-resultat:

Studer desse eksempla:

A

B

C

D

E

F

G

1

x1

x2

y

RETTLINJE-verdi

2

4

7

100

4,17

-3,48

82,33

3

5

9

105

5,46

10,96

9,35

4

6

11

104

0,87

5,06

#IT

5

7

12

108

13,21

4

#IT

6

8

15

111

675,45

102,26

#IT

7

9

17

120

8

10

19

133


Kolonne A inneheld fleire X1-verdiar, kolonne B fleire X2-verdiar og kolonne C Y-verdiane. Du har alt skrive inn desse verdiane i reknearket. Du har nå sett opp E2:G6 i reknearket og aktivert Funksjonsvegvisaren. For å få funksjonen RETTLINJE til å verke, må du ha merkt av i avkryssingsboksen for Matrise i Funksjonsvegvisaren. Marker deretter dei viste verdiane i reknearket, eller skriv dei direkte inn:

DataY er C2:C8

DataX er A2:B8

Linjetype og Statistikk er begge sette til 1.

Så snart du trykkjer OK, vil LibreOffice Calc fylla ut eksemplet ovanfor med RETTLINJE-verdiar som vist i eksempelet.

Formelen i Formellinja svarer til kvar celle av RETTLINJE-matrisa {=RETTLINJE(C2:C8;A2:B8;1;1)}

Dette representerer dei utrekna RETTLINJE-verdiane:

E2 og F2: Skråning m på regresjonslinja y=b+m*x for x1- og x2-verdiane. Verdiane er gjevne i omvendt rekkjefølgje. Det vil seie skråninga for x2 i E2 og skråninga for x1 i F2.

G2: Skjeringspunkt b med y-aksen.

E3 og F3: standardavviket for skråningsverdien.

G3: standardavviket for skjeringa.

E4: RKVADRAT

F4: standardavviket for regresjonen kalkulert for Y-verdien.

E5: F-verdien frå variansanalysen.

F5: Fridomsgradene frå variansanalysene.

E6: summen av det kvadrerte avviket på dei estimerte Y-verdiane frå deira lineære middelverdi.

F6: summen av det kvadrerte avviket på dei estimerte Y-verdiane frå dei gjevne Y-verdiane.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

SUMMERPRODUKT (SUMPRODUCT på engelsk)

Multipliserer samsvarande element i dei oppgjevne matrisene og gjev summen av produkta.

Syntaks

SUMMERPRODUKT(Matrise1; Matrise2 … Matrise30)

Matrise1, Matrise2...Matrise30 representerer matriser der dei tilsvarande elementa skal multipliserast.

Minst éi matrise må vere del av argumentlista. Viss berre éi matrise er gjeven, vert alle matriseelementa summerte.

Eksempel

A

B

C

D

1

2

3

4

5

2

6

7

8

9

3

10

11

12

13


=SUMMERPRODUKT(A1:B3; C1:D3) gjev 397.

Utrekning: A1*C1 + B1*D1 + A2*C2 + B2*D2 + A3*C3 + B3*D3

Du kan brukea SUMMERPRODUKT for å rekna ut skalarproduktet av to vektorar.

Merknadsikon

SUMMERPRODUKT returnerer eit enkelt tal. Det er ikkje nødvendig å bruka funksjonen som ein matrisefunksjon.


Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

SUMMERX2MY2 (SUMX2MY2 på engelsk)

Returnerer summen av differansen mellom kvadrata til korresponderande verdiar i to matriser.

Syntaks

SUMMERX2MY2(MatriseX; MatriseY)

MatriseX er den første matrisa som elementa skal kvadrerast for og leggjast til.

MatriseY er den andre matrisa som elementa skal kvadrerast for og trekkast frå.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

SUMMERX2PY2 (SUMX2PY2 på engelsk)

Returnerer summen av summen av kvadrata til verdiar som høyrer saman i to matriser.

Syntaks

SUMMERX2PY2(Matrise_X; Matrise_Y)

MatriseX er den første matrisa som elementa skal kvadrerast for og leggjast til.

MatriseY er den andre matrisa. Elementa i denne vert kvadrert og deretter lagt saman.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

SUMMERXMY2 (SUMXMY2 på engelsk)

Legg saman kvadrata av variansen mellom verdiar som høyrer saman i to matriser.

Syntaks

SUMMERXMY2(Matrise_X; Matrise_Y)

MatriseX er den første matrisa. Elementa i denne skal subtraherast og kvadrerast.

MatriseY er den andre matrisa. Elementa i denne skal subtraherast og kvadrerast.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

TRANSPONER (TRANSPOSE på engelsk)

Transponerer radene og kolonnane i ei matrise.

Syntaks

TRANSPONER(Matrise)

Matrise er den matrisa i reknearket som skal transponerast.

Merknadsikon

Du kan finne ein generell introduksjon om bruk av matrisefunksjonar øvst på denne sida.


Eksempel

Marker det området i reknearket der den transponerte tabellen skal visast. Dersom originaltabellen har n rader og m kolonnar, skal det markerte området ha minst m rader og n kolonnar. Skriv inn formelen direkte, merk originaltabellen og trykk . Bruker du i staden funksjonsvegvisaren, må du hugsa å kryssa av for Matrise. Den transponerte matrisa vert vist i det valde målområdet og er automatisk verna mot endringar.

A

B

C

D

1

2

3

4

5

2

6

7

8

9


Tabellen ovanfor har to rader og fire kolonnar. For å transponere han, må du merkja fire rader og to kolonnar. Dersom vi går ut frå at du vil transponere tabellen ovanfor til området A7:B10 (4 rader og to kolonnar), må du merkja heile området og skriva inn:

TRANSPONER(A1:D2)

Skriv det inn som matriseformel ved å bruka . Resultatet vert slik:

A

B

7

2

6

8

3

7

9

4

8

10

5

9


TREND

Returnerer verdiane langs ein lineær trend.

Syntaks

TREND(DataY; DataX; NyDataX; Linjetype)

DataY representerer matrisa med Y-data.

DataX (valfri) representerer matrisa med X-data.

NyDataX (valfri) representerer den matrisa av X-data som vert bruk til å rekna ut verdiane på nytt.

Linjetype (Valfri). Viss Linjetype = 0, vert linja rekna ut gjennom nullpunktet. Elles vert forskyvingslinjer også rekna ut. Standardverdien er Linjetype <> 0.

I funksjonane i LibreOffice Calc kan ein utelata parametrar som er merkte som valfrie viss det ikkje kjem ein påfølgjande parameter. For eksempel kan du utelata parameter 4 eller parameter 3 og 4 i ein funksjon med fire parametrar, der dei siste to parametrane er merkte som valfrie, men du kan ikkje utelata berre parameter 3.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

Eksempel

Marker reknearkområdet der trenddata skal visast. Vel funksjonen. Skriv inn resultatområdet eller merk det med musa. Merk feltet Matrise. Klikk på OK. Trenddataa, som er rekna ut frå utdataa, vert viste.

VEKST (GROWTH på engelsk)

Reknar ut punkta i ein eksponensiell trend i ei matrise.

Syntaks

VEKST(DataY; DataX; NyeDataX; Funksjonstype)

DataY representerer matrisa med Y-data.

DataX (valfri) representerer matrisa med X-data.

NyeDataX (valfri) representerer den matrisa med X-data der verdiane vert rekna ut på nytt.

Funksjonstype (valfri). Viss funksjonstype = 0 vert funksjonar på forma Y = m^X rekna ut, elles vert funksjonar på forma Y = B*m^X rekna ut.

I funksjonane i LibreOffice Calc kan ein utelata parametrar som er merkte som valfrie viss det ikkje kjem ein påfølgjande parameter. For eksempel kan du utelata parameter 4 eller parameter 3 og 4 i ein funksjon med fire parametrar, der dei siste to parametrane er merkte som valfrie, men du kan ikkje utelata berre parameter 3.

Du finn fleire forklaringar øvst på denne sida.

Eksempel

Denne funksjonen gjev ei matrise og vert handtert på same måten som andre matrisefunksjonar. Merk det området der du ønskjer at svaret skal visast og vel funksjonen Marker DataY. Skriv inn eventuelle andre parameter, merk av for Matrise og trykk på OK.